chief ep2

บทที่ 2: ถูกไล่ออกจากตระกูลลู่


 

ลู่ต้าหนิวมองพ่อของลู่ฉิวเยว่อย่างเย็นชาแล้วพูดว่า "ลูกสาวแกทำให้ตระกูลเราเสื่อมเสียชื่อเสียง พวกเราไม่อยากอยู่ร่วมกับพวกแกอีกแล้ว! ไสหัวไปซะ!"


 

"ถูกต้อง! พวกแกต้องย้ายออกไปจากบ้านของฉัน! เราอนุญาตให้พวกแกอยู่บ้านหลังเก่าแท้ๆ! อุตส่าห์ใจดีกับแกถึงขนาดนี้ แต่พวกแกก็ยังกล้าใส่ร้ายพวกเราอีก ออกไปจากบ้านของเราซะ! อย่าอยู่ด้วยกันอีกเลย!" ป้าสะใภ้ใหญ่ยืดตัวขึ้น ชี้ไปที่ครอบครัวของลู่ฉิวเยว่พร้อมสาปแช่ง


 

เดิมทีพวกเขาก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันอยู่แล้ว ลู่ต้าหนิวและภรรยาต้องการจะอยู่ดูแลคุณย่า ครอบครัวสะใภ้ใหญ่จึงย้ายมาอยู่ในบ้านใหม่หลังนี้และยกบ้านหลังเก่าให้กับพ่อของลู่ฉิวเยว่


 

แต่ว่าในเวลาต่อมา สายลมกลับกระโชกแรง ฝนก็โหมกระหน่ำ บ้านหลังเก่าเสียหายหนักจนไม่สามารถอยู่อาศัยได้อีกต่อไป ครอบครัวลู่ฉิวเยว่จึงต้องมาขออาศัยบ้านใหม่เป็นการชั่วคราวอย่างไม่มีทางเลือก


 

"ไม่อยู่ก็ได้! ใครจะสน! พวกเราไปกันเถอะ!" คุณแม่ลู่ตะโกน เธอหันหลังกลับแล้วตรงไปเก็บสัมภาระ เมื่อได้รู้สิ่งที่ลูกสาวของตนเองถูกกระทำแล้ว เธอก็ไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้อีกต่อไป 


 

หลังเก็บข้าวของออกมาเรียบร้อยแล้ว คุณพ่อลู่ก็ใช้ไม้ค้ำยันลากตัวเองมาอย่างยากลำบากพร้อมพูดว่า "ซิ่วฉิน บ้านเก่าเราไม่สามารถเข้าไปอยู่ได้อีกแล้ว คุณพาลูกกลับไปอยู่บ้านแม่คุณก่อนเถอะ เดี๋ยวผมจะกลับไปคนเดียว เอาไว้ซ่อมบ้านเสร็จเมื่อไหร่ผมจะติดต่อไปหา”


 

ลู่ฉิวเยว่กล่าวว่า "พ่อคะ ขาพ่อเจ็บขนาดนี้จะซ่อมบ้านได้ยังไง หนูว่าพวกเราไปหาลุงกันก่อนดีกว่า ส่วนเรื่องซ่อมบ้านหลังเก่าเดี๋ยวหนูหาทางเอง"


 

"โธ่ลูกรัก แม่ทำผิดต่อลูกเหลือเกิน ลูกต้องลำบากเพราะพวกเราอีกแล้ว"


 

“แม่คะ ไม่เห็นเป็นอะไรเลย ปัญหาทุกอย่างผ่านพ้นไปแล้ว สิ่งสำคัญคือเราต้องตั้งหลักให้ได้ก่อน เอาไว้หนูมีเงินเมื่อไหร่ เดี๋ยวจะสร้างบ้านหลังใหญ่ให้พ่อกับแม่อยู่เองคะ"


 

ลู่ฉิวเยว่ไม่รู้ว่าคุณลุงจะยอมให้พวกเธอไปอยู่ด้วยหรือไม่ และตอนนี้เธอก็ไม่มีทางปล่อยให้ลู่เจี๋ยหรง คนที่วางแผนร้ายกับเธอลอยนวลอย่างเด็ดขาด เมื่อตั้งหลักได้แล้ว ลู่ฉิวเยว่คนนี้จะล้างแค้นให้ลู่ฉิวเยว่ตัวจริงเอง


 

ตอนนี้เธอยังไม่มีโอกาส ความสามารถเดียวที่มีคือการทำอาหาร แต่ก็ยังไม่มีโอกาสให้ได้แสดงฝีมือสักเท่าไหร่ ขณะที่ความคิดนี้แวบเข้ามาในหัวของลู่ฉิวเยว่ ทันใดนั้นก็มีเสียงแปลกๆดังขึ้นในใจ 


 

[ติ๊ง! ยินดีต้อนรับผู้เล่นเข้าสู่ระบบทำอาหาร ระบบนี้สามารถแลกเปลี่ยนส่วนผสมและสูตรอาหารหายากต่างๆ จากคะแนนความสุขของผู้รับประทาน ของวิเศษที่จะได้มีมากมาย ไม่ว่าจะเป็นเสริมความงาม ปลุกความสดชื่น ฯลฯ นอกจากนี้ ยาที่ผู้เล่นได้รับก็สามารถรักษาโรคได้!]


 

ระบบทำอาหาร?


 

สุดยอดไปเลย!


 

เธอเป็นแม่ครัวที่เก่งกาจอยู่แล้ว เธอขึ้นไปถึงระดับสูงของระบบนี้ได้อย่างแน่นอน! เธอจะไม่มีปัญหาในการเลี้ยงดูครอบครัวอีกต่อไป!


 

แล้วทุกคนก็เดินทางไปถึงบ้านคุณลุงของลู่ฉิวเยว่ 


 

ลุงเป็นคนไม่ค่อยคิดอะไรมาก ตอนเห็นครอบครัวของน้องสาวกลับมาก็เชือดไก่ต่อ ไม่ได้ถามอะไรสักคำ ลู่ฉิวเยว่จึงรีบรุดขึ้นหน้าแล้วพูดว่า "คุณลุงคะ ให้หนูทำเถอะ เดี๋ยวหนูทำเองค่ะ"


 

ผู้เป็นลุงปฏิเสธ "หลานเป็นแขก ฉันจะปล่อยให้หลานทำได้ไง ไปนั่งรอพร้อมกับแม่ของหลานเถอะ"


 

ลู่ฉิวเยว่รู้สึกกระวนกระวายใจ เธอจับไก่แล้วพูดว่า "คุณลุง หนูอยากหาทุนไปเปิดแผงขายของ ให้หนูลองทำอาหารให้ทุกคนชิมก่อนดีไหมคะ"


 

เมื่อคุณลุงได้ยินสิ่งที่ลู่ฉิวเยว่พูด เขาก็พูดทันทีว่า "หลานอยากเปิดแผงขายของงั้นเหรอ งั้นเดี๋ยวลุงออกทุนให้เอง หลานจะได้ไม่ต้องเหนื่อยด้วย"


 

ลู่ฉิวเยว่ไม่ได้คาดหวังว่าคุณลุงจะรักเธอมากถึงขนาดนี้ เธอมีแผนในใจอยู่แล้วจึงพูดว่า "ถ้าอย่างนั้นหนูจะทำอาหารให้ลุงลองกินดูก่อน ลุงจะได้มั่นใจเรื่องให้ทุนหนู"


 

เมื่อลู่ฉิวเยว่ยืนกราน ผู้เป็นลุงก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องปล่อยมือ ทั้งครอบครัวกำลังคุยกันว่าลู่ฉิวเยว่กำลังจะตั้งแผงขายอาหาร แต่ลู่ฉิวเยว่ไม่ว่างมารับฟัง หลังจากชำแหละไก่แล้ว เธอก็ทำความสะอาดและลงมือหมักไก่ เมื่อผ่านไปหลายสิบนาที ลู่ฉิวเยว่ก็เปิดหม้อแล้วนำไก่อบเกลือออกมา กลิ่นหอมที่ไม่เคยได้กลิ่นมาก่อนกระจายไปทั่วครัวในทันที เป็นกลิ่นหอมกรุ่นชวนให้น้ำลายสอทีเดียว


 

"ให้ตายเถอะ นี่มันอะไรกันเนี่ย! ฉิวเยว่ทำอาหารเก่งตั้งแต่เมื่อไหร่! หอมมาก! แค่ได้กลิ่นก็อร่อยแล้ว!" ป้าสะใภ้พูดด้วยความประหลาดใจ


 

ลู่ฉิวเยว่ฉีกไก่อบเกลือออกแล้วพูดว่า "นี่คือไก่อบเกลือค่ะ ไก่อบเกลือย่างด้วยเกลือหยาบร้อนและปรุงด้วยไฟอ่อน ไม่ต้องต้มน้ำก็สุกได้โดยที่รสชาติของเนื้อไก่ยังอยู่ครบถ้วน กลิ่นหอมๆ รสเค็มๆ เต็มปากเต็มคำเชียวล่ะค่ะ แล้วก็วิธีทำไก่อบเกลือที่ดีที่สุดน่ะ คือการฉีกด้วยมือ มันจะไม่ทำลายเส้นใยและเนื้อไก่ค่ะ"


 

ทุกคนต่างประหลาดใจที่เธออธิบายเสียคล่องปาก แทบรอไม่ไหวที่จะลองทาน หลังจากที่ทุกคนลองทานไก่ ลู่ฉิวเยว่ก็ได้ยินเสียงดังจากระบบ 


 

[เก็บเกี่ยวค่าความสุข +1, +1]


 

[ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นสำหรับการเก็บเกี่ยวค่าความสุขของผู้มารับประทานอาหารเป็นครั้งแรก เพื่อให้รางวัลแก่ผู้เล่น ระบบได้สูบน้ำพุแห่งจิตวิญญาณมามอบให้กับผู้เล่น สรรพคุณของน้ำพุแห่งจิตวิญญาณนี้คือ การดื่มเพื่อล้างพิษและชำระล้างสิ่งที่ตกค้างอยู่ภายในร่างกาย]


 

น้ำพุจิตวิญญาณ?


 

ลู่ฉิวเยว่ที่มั่นใจมากขึ้นพูดทันที


 

"ทุกคนว่าฝีมือของหนูดีพอที่จะเปิดแผงขายอาหารหรือยังคะ ถ้าไปเปิดขายจะมีคนซื้อบ้างไหม"


 

"ดูจากฝีมือของหลานแล้ว ไม่ว่าหลานอยากจะเปิดแผงขายอะไร ลุงก็สนับสนุนเต็มที่!"


 

คุณลุงของเธอมีฐานะร่ำรวย เขาหยิบเงินออกมากองไว้ตรงหน้าปึกใหญ่


 

"ขอบคุณมากค่ะลุง! คิดเสียว่าหนูยืมเงินก้อนนี้มาก่อนก็แล้วกัน เดี๋ยวหนูจะต้องมาใช้คืนอย่างแน่นอน!" ลู่ฉิวเยว่กล่าวขอบคุณ


 

เธอรับเงินและขอให้ลุงดัดแปลงรถเข็นคันเล็กเป็นรถสามล้อ แล้วซื้อของต่างๆอย่าง… เครื่องปรุง หัวหมู ไข่หลายสิบฟอง แป้ง และของอื่นๆ


 

ใช่แล้ว สิ่งที่เธอต้องการขายคือโร่วเจียโม๋*[1]! 


 

ป้าสะใภ้และแม่ของเธอคอยช่วยเหลือ ลู่ฉิวเยว่จึงทำโร่วเจียโม๋ได้หลายร้อยชิ้นในคืนนั้น และเมนูเด็ดของเธอก็คือหมูตุ๋นหม้อใหญ่


 

เนื้อหมูถูกนำไปทอดและตุ๋นจนส่งกลิ่นหอมอันน่าดึงดูดอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ออกมา ลู่ฉิวเยว่ผสมน้ำจากน้ำพุแห่งจิตวิญญาณลงไปเพื่อหมักเนื้อสัตว์โดยเฉพาะ จะได้ทดสอบว่าน้ำพุแห่งจิตวิญญาณมีประสิทธิภาพจริงหรือไม่ด้วย เมื่อรับประทานอาหารเช้าเสร็จ ลู่ฉิวเยว่ก็พาแม่ขี่รถสามล้อไปที่ประตูโรงงานเครื่องจักรที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอและตั้งแผงขายของอยู่ที่หน้าโรงงาน


 

มีคนจำนวนมากในโรงงานเครื่องจักร พวกเขาล้วนมีเงิน มันจึงเป็นสถานที่ที่เหมาะสมที่สุดในการตั้งแผงขายอาหารในครั้งนี้ พอลู่ฉิวเยว่เปิดหม้อ คนงานที่เพิ่งเลิกงานก็ถูกหมูตุ๋นแสนอร่อยของลู่ฉิวเยว่ดึงดูดใจทันที


 

“แม่ค้าขายอะไรจ๊ะ กลิ่นหอมจังเลย แล้วขายยังไงจ๊ะ?” ใครคนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นทันที


 

"ขายโร่วเจียโม๋จ้า เนื้อ 1 ชิ้น 1 หยวน ไข่ 1 ชิ้น 8 เหมา! พิเศษเนื้อและไข่รวมกัน 1.5 หยวน" หญิงสาวตอบทันทีอย่างใจดี


 

“คนอื่นขายแค่ 3 เหมา แต่เธอขายตั้ง 1.8 หยวน นี่มันแพงเกินไปแล้วนะ” พนักงานที่ได้กลิ่นหอมอดไม่ได้ที่จะบ่นเสียงเบา



 

[1] โร่วเจียโม๋ คือ แฮมเบอร์เกอร์ของจีน


 

--- จบตอน ---

Comments