ตอนที่ 156: เฝ้าบ้าน
"ตกลง!"
ถังอู่กล่าวและขับเกวียนกลับบ้าน
ก่อนไปถึง พวกเขาก็เห็นว่าหน้าบ้านรายล้อมไปด้วยผู้คน ขณะที่ผู้นำตระกูลทุบประตูด้วยความโกรธ
"ถังต้าสี่ เจ้าคนไร้ยางอาย! อย่าคิดว่าเจ้าจะสามารถยึดครองบ้านหลังนี้ได้เพียงเพราะครอบครัวของถังอู่ไม่อยู่ที่นี่!"
ไม่ว่าถังฟู่กุ้ยจะกระแทกประตูแรงเพียงใด ก็ไม่มีการตอบสนองจากข้างใน
“น่าโมโหจริงๆ!”
ใบหน้าของถังฟู่กุ้ยเปลี่ยนสีด้วยความโกรธ ขณะจ้องมองประตูที่ยังคงปิดสนิท ไม่อยากเชื่อในความดื้อด้านของพวกถังต้าสี่
"เจ้าสุนัขเฒ่า! หยุดเห่าหอนได้แล้ว คิดแต่จะประจบประแจงลูกชายคนรองของเราหรือ? ฝันไปเถอะ! ป่านนี้พวกเขาคงไปใช้ชีวิตในเมืองหลวงกันหมดแล้ว!"
จากภายในบ้าน เสียงเย้ยหยันของนางฉินดังลั่นขึ้น
"อีกอย่าง บ้านหลังนี้เป็นของคนสกุลถัง ผู้อาวุโสอย่างเราจะย้ายมาอยู่มันเสียหายตรงไหน? ต่อให้ไปร้องเรียนกับทางการ มันก็เป็นสิทธิ์ของพวกเราอยู่ดี!"
เสียงของนางฉินเริ่มเย่อหยิ่งยิ่งขึ้น นางมีความสุขมากเมื่อเห็นว่าถังฟู่กุ้ยไม่สามารถทำอะไรได้เลยเมื่อนางยึดบ้านหลังนี้ไว้แล้ว
ล้อเกวียนวัวส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดขณะเข้ามาใกล้
ชาวบ้านที่มีสายตาแหลมคมสังเกตเห็นถังอู่กำลังขับเกวียนวัวกลับมา
"ผู้นำตระกูล ท่านไม่ต้องเสียเวลากับสตรีโง่เขลาผู้นี้อีกแล้ว! ดูนั่น!"
ถังหม่านกุ้ยชี้อย่างตื่นเต้นไปทางเกวียนวัวที่กำลังมาถึง
ทีแรกถังฟู่กุ้ยไม่คิดจะสนใจ และโกรธเกรี้ยวเกินกว่าจะหันไปมอง แต่เมื่อเห็นถังอู่ เขาก็รู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาทันที
เจ้าของบ้านตัวจริงกลับมาแล้ว!
ภายในบ้าน นางฉินยังคงสาปแช่งอย่างมีความสุข โดยไม่ได้ยินคำกล่าวของถังหม่านกุ้ย
ถังฉีกระโดดลงจากเกวียนวัว ใบหน้าของนางขุ่นมัวเมื่อเห็นประตูที่ปิดอยู่
นางไม่เคยคิดจะวุ่นวายกับคนของบ้านตระกูลเก่า แต่พวกเขาก็ตามรังควานนางไม่เลิก
“เฮอะๆ นั่งเด็กนั่นเห็นว่าเจอสหายสูงศักดิ์จากเมืองหลวงก็กระเหี้ยนกระหือรืออยากยกฐานะตัวเอง เจ้าคิดว่านางจะเห็นคนบ้านนอกอย่างพวกเราในสายตาหรือ? เลิกเพ้อฝันได้แล้ว!” เสียงเยาะเย้ยของนางฉินจากข้างในยังคงดังอย่างต่อเนื่อง
“ใช่แล้ว ถังฉีเป็นเด็กเนรคุณ ไม่คิดจะพาท่านไปที่เมืองหลวงด้วยซ้ำ!” ถังฉีเลียนแบบน้ำเสียงของนางฉิน กล่าวด้วยเสียงอันดัง
ชาวบ้านคนอื่นๆ ต่างพากันกลั้นหัวเราะ
ทว่าจู่ๆ เกวียนวัวอีกเล่มก็มาถึง ก่อนเกวียนจะทันได้หยุด นางจางก็กระโจนลงมา ก้าวฉับๆไปที่ประตูแล้วถีบอย่างแรง
"นางฉิน! ยายแก่หน้าด้าน! กล้าดีอย่างไรมายึดบ้านของคนอื่น? ข้าได้ยินข่าวจากคนในหมู่บ้านตระกูลหวัง ไม่เคยคิดเลยว่าตระกูลถังบ้านเจ้าจะทำตัวน่ารังเกียจถึงเพียงนี้!"
นางจางบุกเข้ามาโดยไม่ทันสังเกตเห็นถังฉี
ถังอู่ถอยร่นไปด้านหลังเมื่อเห็นความเกรี้ยวกราดของแม่ยาย เห็นได้ชัดว่าพวกถังต้าสี่เป็นฝ่ายผิด ทั้งสองฝ่ายลงนามในหนังสือตัดขาดกันแล้ว แต่พวกเขายังกล้าเข้ามายึดบ้านในช่วงที่พวกเขาไปพำนักในเมืองชิงเหลียงเพียงชั่วคราว
"ยายเฒ่าจาง! เจ้านั่นแหละที่จ้องจะกอบโกยเงินจากตระกูลถังของเรา!" นางฉินเดือดดาลเมื่อได้ยินเสียงของนางจาง
ประตูเปิดผางออก และนางฉินก็พุ่งเข้าใส่นางจางทันที
นางจางที่คอยดูแลชาวบ้านในการทำวัตถุดิบหม้อไฟก็แข็งแรงขึ้นกว่าเดิมมาก
แม้นางฉินจะออกแรงเต็มที่ แต่ก็ถูกนางจางจับทุ่มลงบนพื้นอย่างง่ายดาย
จากนั้น นางจางก็ลงไปนั่งคร่อมเอวของนางฉินและเริ่มทึ้งผมของนาง
“ยายแก่หนังเหนียว! กล้าดีอย่างไรมายึดบ้านหลานสาวของข้า! ไม่กลัวผีลูกสาวของข้าตามมาแก้แค้นบ้างหรือ?” นางจางกล่าวอย่างเย็นชา
ตั้งแต่ที่บุตรสาวของนางเสียชีวิต นางจางก็พยายามข่มกลั้นโทสะเพื่อให้แน่ใจว่าหลานๆของนางจะมีชีวิตที่ดีขึ้น ทว่าเวลานี้ เมื่อพวกเขาพึ่งพาตนเองได้และเจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อยๆ นางจางจึงไม่กลัวอะไรอีกแล้ว
“เฮอะ! ลูกสาวของเจ้าสมควรตายตั้งแต่คลอดลูกชู้ออกมาแล้ว!” นางฉินพ่นคำผรุสวาทไม่หยุด เมื่อนางจางเห็นอุจจาระสุนัขใกล้ๆ จึงยัดมันเข้าไปในปากของนางทันที
"ปากเหม็นๆของเจ้าคู่ควรกับสิ่งนี้! มาทำความสะอาดกันหน่อยเถอะ!" การกระทำของนางจางทำให้ถังฉีตกใจไม่น้อย นางไม่เคยเห็นยายของนางเกรี้ยวกราดขนาดนี้มาก่อน
นางฉินตกใจกลัวและสำลักอุจจาระสุนัข พยายามดิ้นรนแต่ก็หนีไม่พ้น
“ตาแก่ ช่วยด้วย! นางจางกำลังจะฆ่าข้า!” นางฉินร้องออกมาเมื่อเห็นใบหน้าสะใจของพวกชาวบ้าน และตระหนักว่าไม่มีใครคิดจะช่วยนาง
ภายในบ้าน ถังต้าสี่ตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว เขาคิดว่าตนเองสามารถยึดบ้านได้อย่างง่ายดายขณะที่ถังฉีไม่อยู่ แต่ปฏิกิริยาของชาวบ้านทำให้เขาประหลาดใจ เมื่อได้ยินเสียงร้องของภรรยา เขาจึงก้าวออกไปข้างนอกอย่างไม่เต็มใจนัก
“แม่เฒ่าจาง มีเหตุผลหน่อยเถอะ พวกเขาย้ายไปใช้ชีวิตสุขสบายในเมืองหลวงแล้ว เราแค่มาเฝ้าบ้านให้เท่านั้น” ถังต้าสี่กล่าว พยายามแก้ตัวกับนางจาง
"เฮอะ! ต่อให้พวกเขาย้ายไปอยู่ในเมืองหลวง ข้าก็ยอมเผาบ้านหลังนี้เสียดีกว่าปล่อยให้พวกเจ้าอยู่ในนั้น!" นางจางไม่เชื่อเขา หากถังฉีย้ายไปเมืองหลวงจริง ถังฉีก็คงแจ้งให้นางทราบ
เมื่อไม่กี่วันก่อน ถังฉีส่งจดหมายมาฉบับหนึ่ง แต่เพียงบอกว่าถังเหอกำลังจะไปเมืองหลวงเพื่อเรียนวิชาหมอเท่านั้น
เวลานั้น ครอบครัวของนางยุ่งอยู่กับการเตรียมวัตถุดิบหม้อไฟตามที่ฉีเซิ่งแจ้งไว้ ดังนั้นนางจึงไม่ได้มาส่งหลานชาย
แปะ แปะ แปะ...
ขณะที่ทั้งสามกำลังโต้เถียงกัน พวกเขาก็ได้ยินเสียงปรบมือดังขึ้นชุดใหญ่
Comments
Post a Comment