ตอนที่ 180: แท้งบุตร
ถังฉีมองไปยังนางฉินอย่างเย็นชา
นางฉินรับรู้ถึงสายตาของถังฉี หวาดผวาจนต้องร่นถอยหลังโดยไม่รู้ตัว
"ฉี... เสี้ยนจู่..."
นางหลิวเองเมื่อเห็นถังฉีก็กลัวมากจนไม่กล้าเงยหน้า
"พี่สะใภ้"
ถังฉีพยักหน้าเบาๆ และเดินเข้าไปในห้องอย่างรวดเร็ว
ทันทีที่นางเข้าไป กลิ่นคาวเลือดรุนแรงปะทะเข้าจมูกจนคิ้วของนางกระตุก
ภายในห้องมีเพียงแสงสลัว
ถังจูและถังซ่านนั่งเฝ้าอยู่ข้างๆนางเหลียง น้ำตาไหลอาบหน้า
นางเหลียงนอนอยู่บนเตียงเตา ดวงตาปิดสนิท ใบหน้าซีดเซียวราวกับคนหมดลม
“เกิดอะไรขึ้น?”
ถังฉีตกตะลึงทันที
“ท่านอาสามอยู่ไหน?”
เมื่อเห็นเหตุการณ์ในห้อง หัวใจของถังฉีตึงเครียด
“ท่านพ่อ... ท่านพ่อจะออกไปตามหมอ แต่ท่านปู่กับท่านย่าไม่ยอมให้ไป บอกว่าจะทำให้ตระกูลถังต้องอับอาย...”
ถังจูแม้อายุเก้าขวบแต่ก็รู้จักแยกแยะถูกผิดกล่าวขึ้น
“เหตุใดอาสะใภ้สามถึงหมดสติ? เหตุใดเลือดในห้องถึงเยอะนัก?”
ขณะที่ถังฉีกล่าว นางเหลือบไปเห็นผ้าปูที่นอนบนเตียงเตาซึ่งบัดนี้ถูกย้อมจนกลายเป็นสีแดงเข้ม
“ข้าไม่รู้ ท่านแม่เข้าครัวทำอาหาร จู่ๆก็ล้มลง เลือดออกเยอะมาก...”
ถังจูร้องไห้อย่างน่าสงสาร
ทันใดนั้น ถังฉีหวนนึกถึงวาจาของนางฉินเมื่อครู่นี้ได้ และคาดการณ์ส่วนหนึ่งของสถานการณ์ได้ทันที
นางรีบเดินไปที่เตียงเตา ยกผ้าห่มที่คลุมส่วนล่างตั้งแต่บริเวณเอวลงไปของนางเหลียงขึ้น พลันนั้นกลิ่นคาวเลือดโชยตลบอบอวล
“เลือดออกมากขนาดนี้เชียว!”
ถังฉีตกใจมากที่นางเหลียงเสียเลือดขนาดนี้
ยิ่งไปกว่านั้น นางเหลียงก็หมดสติไปแล้ว
“ถังหยา โสมอยู่ไหน?”
ถังฉีหันไปหาถังหยา
“โสม? ข้ารู้! ท่านแม่ซ่อนไว้ ข้าจะไปเอาให้!”
ถังหยาเดินไปเปิดตู้ หลังจากค้นหาอยู่สักพัก นางก็หยิบโสมถุงเล็กๆออกมา
ถังฉีเปิดถุง หยิบโสมชิ้นที่ใหญ่ที่สุดออกมาแล้วใส่เข้าไปในปากของนางเหลียง ให้นางอมไว้
“ถังหยา รีบเข้าครัวไปต้มน้ำหม้อใหญ่ ข้าจะช่วยล้างตัวให้แม่ของเจ้า!”
ถังฉีสั่งการขณะนำเสื้อผ้าของนางเหลียงออกจากตู้
นางตั้งใจจะทำความสะอาดร่างกายของนางเหลียงและเปลี่ยนเสื้อผ้าให้
น่าเสียดายที่นางไม่สามารถนำผ้าอนามัยออกมาจากห้วงมิติได้ ทำได้เพียงต้องใช้ผ้าซับระดูที่นางเหลียงใช้เป็นประจำ
ในไม่ช้า ถังหยาก็ยกอ่างน้ำร้อนใบใหญ่เข้ามา
ถังฉีขอให้ถังจูพาถังซ่านออกไป
โดยไม่สนใจว่าเหตุใดนางหลิวและนางฉินจึงไม่เข้ามาช่วย ถังฉีสั่งให้ถังหยานำอ่างน้ำเย็นมา
จากนั้น นางออกไปข้างนอกเพื่อเรียกนางอู๋เข้ามา
“ตายแล้ว เวรกรรมอะไรกัน! นางตกเลือดเยอะมาก! ร่างกายของนางจะไม่ไหวแล้ว!”
นางอู๋เพิ่งเข้ามาก็เห็นนางเหลียงนอนอยู่บนเตียงโดยหลับตาแน่น
"ท่านป้าอู๋ อย่าเพิ่งสนใจเรื่องนั้น หากรรไกรมาตัดกางเกงของอาสะใภ้สามทีเจ้าค่ะ ระวังอย่าให้โดนเนื้อ!"
ถังฉีกล่าวขณะที่นางเริ่มผสมน้ำเย็นและน้ำร้อน
ในไม่ช้า ถังฉีก็ทำความสะอาดคราบเลือดออกจากร่างกายของนางเหลียง เปลี่ยนกางเกงสะอาด และห่มผ้าให้นาง จากนั้นนั่งเงียบๆเคียงข้างนางเพื่อรอหมอ
นางหลิวยืนอยู่นอกประตูด้วยความกลัวเกินกว่าจะเข้าไป ได้แต่มองดูอ่างน้ำสีแดงฉานถูกยกออกจากห้องครั้งแล้วครั้งเล่า
นางไม่รู้สึกตัวเลย จนกระทั่งได้ยินเสียงกีบเท้าม้าดังขึ้นในลานบ้าน
ถังอู่เป็นคนแรกที่กระโดดลงจากหลังม้า
ฉีเซิ่งมาพร้อมล่วมยา กระโดดลงจากหลังม้าอีกตัว เขาไม่คาดคิดว่าจะต้องกลับมาที่หมู่บ้านตระกูลถังเร็วถึงเพียงนี้
"ทางนี้!"
ถังอู่รีบพาฉีเซิ่งไปที่ห้องของนางเหลียง
ทันทีที่พวกเขาเข้าไป กลิ่นคาวเลือดก็โชยเข้าจมูก
"ท่านพ่อ พี่ใหญ่ฉี!"
ใบหน้าของถังฉีฉายประกายความดีใจเมื่อเห็นพวกเขา
“พี่ใหญ่ฉี อาสะใภ้สามของข้าอาจตกเลือด อาการร้ายแรงมาก!”
“ไม่ต้องห่วง ขอข้าตรวจดูก่อน”
ฉีเซิ่งเดินไปตรวจชีพจรของนางเหลียง
“ฉีเอ๋อร์ ครั้งนี้ข้ารีบมาจึงไม่ได้นำสมุนไพรเฉพาะโรคมาด้วย แม้ข้าจะมีสมุนไพรทั่วไป แต่ก็ไม่มีตัวยาสำคัญ”
“ท่านต้องการสมุนไพรอะไร? บางทีข้าอาจมีอยู่ที่บ้าน”
ถังฉีคิดถึงห้วงมิติซึ่งเปรียบเสมือนขุมสมบัติ
หลายปีที่ผ่านมา นางเก็บสิ่งของต่างๆไว้ในนั้นมากมาย
ฉีเซิ่งบอกกล่าวถึงสมุนไพรบางชนิดอย่างรวดเร็ว
“ตกลง ข้าจำได้ว่ามีพวกนี้อยู่ที่บ้าน ข้าจะไปเอามาเดี๋ยวนี้!”
ขณะที่กล่าว ถังฉีเห็นฉีเซิ่งหยิบเข็มเงินออกมาจากล่วมยาของเขา
“กลับดีๆ ระวังอย่าสะดุดล้ม ข้าจะใช้เข็มเงินห้ามเลือดนางก่อน แล้วค่อยจ่ายยาที่จำเป็น”
ถังฉีพยักหน้าและรีบไปอย่างรวดเร็ว
ถังหยาอ้าปากหมายจะตามถังฉีไปด้วย แต่เมื่อมองย้อนกลับไปที่นางเหลียงซึ่งนอนอยู่บนเตียงเตา จึงตัดสินใจอยู่ที่เดิม
“โอ้ ข้านึกสงสัยอยู่ว่านางทนได้นานขนาดนี้ได้อย่างไร ที่แท้ก็มีโสมอยู่ในปากนี่เอง!”
ฉีเซิ่งพบชิ้นโสมในปากของนางเหลียงและเข้าใจทันที
“ยังดีที่ให้โสมทันเวลา ไม่เช่นนั้น แม้ว่าข้าจะมาถึง ร่างกายของนางคงจะทรุดไปมาก นางคงไม่รอดจนกว่าข้าจะมาถึง…”
วาจาสบายๆของชายหนุ่มสร้างความประทับใจอย่างลึกซึ้งให้กับเด็กๆในห้อง
โดยเฉพาะถังหยาที่รู้ว่า หากถังฉีไม่ได้ให้โสมฝานมาละก็ แม่ของนางอาจจะ...
เวลานี้ ผู้ที่เฝ้าดูความโกลาหลต่างรวมตัวกันที่ทางเข้าบ้านตระกูลเก่า
ถังฉีพบมุมเงียบๆ ซึ่งไม่มีใครมองเห็น และนำสมุนไพรที่จำเป็นออกมาจากห้วงมิติ
จากนั้น นางรีบกลับไปที่บ้านตระกูลเก่า
เมื่อนางกลับมา ฉีเซิ่งกำลังดึงเข็มเงินออกจากร่างของนางเหลียง
“ฉีเอ๋อร์ เจ้ากลับมาเร็วขนาดนี้เลยหรือ?”
"ใช่... นี่คือสมุนไพรที่ท่านต้องการ ลองดูว่าแก่พอหรือไม่ ไม่อย่างนั้น ข้าจะให้ท่านพ่อเข้าเมืองไปซื้อมาเพิ่ม!"
ถังฉีกล่าวขณะวางมัดผ้าไว้ตรงหน้าฉีเซิ่ง
“เท่านี้ก็ใช้ได้แล้ว ข้าจะแบ่งสมุนไพรก่อน แล้วค่อยเขียนใบสั่งยาให้เจ้าไปต้ม”
ฉีเซิ่งมองไปยังสมุนไพรแล้วหยิบยาเพิ่มเติมจากล่วมยาของตนเอง แบ่งเป็นหลายส่วน ยื่นห่อหนึ่งให้กับถังฉี
“ไปต้มนี่มาก่อน แล้วข้าจะเขียนใบสั่งยาให้”
"ตกลง"
ถังฉีหยิบซองสมุนไพรแล้วมุ่งหน้าไปที่ห้องครัว
เมื่อไปถึงห้องครัว นางสังเกตเห็นผู้ติดตามตัวน้อยที่อยู่ข้างหลัง
“ถังหยา?”
ถังฉีรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่มือของนางไม่ได้หยุดนิ่ง พลางทำความสะอาดหม้อและต้มน้ำอย่างชำนาญ
ทว่าบ้านตระกูลเก่าไม่มีหม้อที่เหมาะสมสำหรับต้มยา
“พี่ฉี ข้าอยากรู้วิธีต้มยา ท่านพ่อจะได้ไม่ต้องเหนื่อยเพียงคนเดียว”
Comments
Post a Comment