ตอนที่ 207: ท่านก็กำเนิดจากสตรีเช่นกัน
เมื่อถังอู่กลับมา ก็เห็นว่าใบหน้าของลูกๆ แดงเรื่อเพราะอากาศหนาว
“ไปที่โถงบรรพชนกันเถอะ!”
หลังจากถังอู่กล่าว ถังฉีพาน้องชายทั้งสามลุกขึ้นและมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านตระกูลถัง
การเซ่นไหว้บรรพบุรุษเป็นประเพณีที่สำคัญ ยิ่งเป็นตระกูลขุนนางก็ยิ่งให้ความสำคัญกับประเพณีนี้ นอกจากการเซ่นไหว้บรรพบุรุษแล้ว คนจีนยังเซ่นไหว้เทพเจ้า โดยถวายอาหารสามหรือห้าอย่าง น้ำชาและสุราห้าจอกหรือห้าถ้วย ผู้นำตระกูลเป็นผู้ประกอบพิธีกรรม เริ่มด้วยการจุดธูปสามดอก ตามด้วยการกราบไหว้ สวดมนต์ขอพรให้ผลผลิตอุดมสมบูรณ์ และสุดท้ายก็เผาเครื่องกระดาษ
ในสมัยโบราณ ผู้คนเชื่อว่า วิญญาณของบรรพบุรุษจะคอยเฝ้ามองและคุ้มครองบุตรหลานอยู่เสมอ ผู้คนบนโลกจึงจำเป็นต้องประกอบพิธีกรรมเหล่านี้เพื่อแสดงความกตัญญูและขอพรเพื่อเป็นสิริมงคลในช่วงเทศกาลตรุษจีน การเซ่นไหว้บรรพบุรุษยังเป็นวิธีหนึ่งในการรำลึกถึงบรรพบุรุษอีกด้วย
เมื่อถังฉีและพวกน้องชายมาถึงโถงบรรพชน คนของหมู่บ้านตระกูลถังตั้งแต่ชายชราอายุหกสิบเจ็ดสิบไปจนถึงเด็กชายตัวเล็กๆเริ่มมารวมตัวกันแล้ว แม้แต่ทารกเพศชายที่ยังอยู่ในห่อผ้าก็ยังถูกมารดาอุ้มไว้ โดยยืนอยู่บริเวณด้านนอกของโถงบรรพชน
เมื่อถังฉีปรากฏตัว ก็เกิดเสียงกระซิบกระซาบเล็กน้อยในหมู่ชาวบ้าน อย่างไรก็ตาม ผู้นำตระกูลได้แจ้งกับพวกเขาล่วงหน้าแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงพูดคุยกันเพียงช่วงสั้นๆ ก่อนที่จะเงียบเสียงไป ถังฉีไม่สนใจและยืนอยู่กับน้องชายที่ด้านหลังของถังอู่
ในไม่ช้า ถังต้าสี่ก็มาถึงพร้อมกับถังฝู ถังฉียังสังเกตเห็นอาสามของนางและบุตรชายของเขา ถังซ่าน ท่ามกลางฝูงชน
“ฉีเอ๋อร์ มานี่สิ!”
ขณะที่ถังฉีกำลังสำรวจสภาพแวดล้อม เสียงของผู้นำตระกูลก็ดังทะลุฝูงชนมาถึงหูของนาง
"ข้าหรือ?"
ถังฉีตกตะลึงไปชั่วขณะเมื่อผู้นำตระกูลร้องเรียก อย่างไรก็ตาม ชาวบ้านที่อยู่ตรงหน้ารีบหลีกทางให้นางทันที
“ใช่ รีบมา รีบมา!”
ผู้นำตระกูลพยักหน้าแล้วมองไปยังผู้อาวุโสคนอื่นๆ รวมทั้งหลี่เจิ้งที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ทุกคนล้วนมีสีหน้ายิ้มแย้ม ถังฉีรู้สึกสับสนอย่างมาก แต่ก็เดินเข้าไปช้าๆ
“ผู้นำตระกูล ท่านหลี่เจิ้ง”
ถังฉีทักทายผู้อาวุโสอย่างนอบน้อม
“ฉีเอ๋อร์ พวกเราตัดสินใจแล้วว่าในปีนี้ เจ้าจะเป็นคนจุดธูปเซ่นไหว้บรรพบุรุษของเรา”
ผู้นำตระกูลยื่นธูปยาวดอกหนึ่งให้ถังฉี
“นี่... จะเป็นไปได้อย่างไร ผู้นำตระกูลเคยเป็นผู้ทำพิธีมาโดยตลอด!”
ถังฉีรีบปฏิเสธ แต่ผู้นำตระกูลก็ยังยื่นธูปยาวใส่มือของนางอย่างแน่วแน่
"ถังฟู่กุ้ย เจ้าคงยังเมาไม่สร่าง! เจ้าจะให้นางเด็กนี่จุดธูปเซ่นไหว้บรรพบุรุษของเราได้อย่างไร?”
ถังต้าสี่โต้แย้งทันทีเมื่อเห็นธูปยาวในมือของถังฉี สีหน้าแสดงทั้งความไม่พอใจและความริษยา เขารีบเดินอาดๆมาหาผู้นำตระกูลอย่างรวดเร็ว
“ตาเฒ่าเบาปัญญา! จิตใจของเจ้าคงฟั่นเฟือนไปแล้วถึงได้มอบหมายหน้าที่สำคัญเช่นนี้ให้กับเด็กสาวคนหนึ่ง! ตายไปเจ้าจะสู้หน้าบรรพบุรุษของเราอย่างไร!”
ผู้นำตระกูลและเหล่าผู้อาวุโสเผยสีหน้าดูแคลนขณะมองไปยังถังต้าสี่ที่กราดเกรี้ยว
“เหตุใดนางจะจุดธูปเซ่นไหว้บรรพบุรุษของเราไม่ได้?”
“เพราะว่านางเป็นเพียงเด็กสาวคนหนึ่ง!” ถังต้าสี่ตอบอย่างหยิ่งผยอง
"ใช่ นางเป็นเด็กสาวคนหนึ่ง เด็กสาวที่ได้รับตำแหน่งเสี้ยนจู่พร้อมศักดินาที่ฮ่องเต้ทรงพระราชทานด้วยพระองค์เอง เด็กสาวที่นำความเจริญรุ่งเรืองมาสู่หมู่บ้านตระกูลถังด้วยกำลังของนางเพียงคนเดียว เด็กสาวที่เลี้ยงดูน้องชายจนเติบโตอย่างโดดเด่น"
ผู้นำตระกูลกล่าวอย่างมีความหมาย
“เจ้า... นางทำทั้งหมดนั่นแล้วอย่างไร? นางก็เป็นแค่เด็กสาวอยู่ดี!”
ถังต้าสี่หมดคำจะโต้แย้งผู้นำตระกูลไปชั่วขณะ
“เป็นสตรีแล้วอย่างไร? สตรีก็แบกฟ้าไว้ครึ่งหนึ่งเช่นกัน!”
ถังฉีที่นิ่งเงียบพลันเอ่ยขึ้น มองไปยังถังต้าสี่ด้วยสายตาคมปลาบ
"บุรุษมักถูกมองว่าเป็นกระดูกสันหลังของครอบครัว แต่หากท่านมองครอบครัวว่าเป็นบ้านหลังหนึ่ง จำเป็นต้องมีเสาหลักมากกว่าหนึ่งเสาถึงจะยืนหยัดอย่างมั่นคง อีกเสาหลักที่ว่าก็คือสตรี!"
เสียงราบเรียบของถังฉีสะท้อนไปยังชาวบ้านทุกคนอย่างชัดเจน
“เช่นเดียวกับสงคราม กำแพงเมืองอาจแข็งแกร่ง แต่หากบังเกิดไฟขึ้นภายในก็พังทลายได้โดยง่าย บุรุษเปรียบดั่งกำแพงเมือง สตรีก็เปรียบดั่งเมืองชั้นใน เมื่อทั้งสองร่วมมือกันเท่านั้นจึงจะยืนหยัดต้านภัยจากศัตรู!”
น้ำเสียงของถังฉีสะท้อนถึงความแข็งแกร่งและหนักแน่น ดวงตาของถังซานกระจ่างขึ้นเมื่อได้ยินวาจาของพี่สาว แม้แต่ถังสุ่ยยังเผยสีหน้าครุ่นคิด
“และอย่าลืมว่า ท่านก็ถือกำเนิดจากสตรีคนหนึ่งเช่นกัน”
คำกล่าวสุดท้ายของถังฉีทำให้ใบหน้าของถังต้าสี่คล้ำทะมึนด้วยความโกรธด้วยตระหนักว่าเขาไม่อาจโต้แย้ง สตรีในยุคสมัยนี้ทำงานหนักไม่ต่างจากบุรุษ แต่กลับไม่เคยได้รับการปฏิบัติที่เท่าเทียม วาจาของถังฉีจึงเป็นเหมือนเสียงสะท้อนที่แสดงถึงความคับข้องใจของพวกนาง
"เพื่อให้ครอบครัวรักใคร่ปรองดองและเจริญรุ่งเรือง ชายหญิงควรมีฐานะที่เท่าเทียมกัน เมื่อนั้นพวกเขาจึงจะสามารถสร้างชีวิตที่งดงามร่วมกันได้!"
คำกล่าวของถังฉีโดนใจผู้คนมากมาย บุรุษบางคนเผยสีหน้าครุ่นคิด และดวงตาของชายหนุ่มต่างเป็นประกาย พวกเขาทราบดีถึงสถานะของมารดาที่บ้าน การได้ยินคำกล่าวของถังฉีเปรียบเสมือนการเปิดโลกทัศน์ของพวกเขา
ถังฉีจุดธูปโดยใช้ตะบันไฟใกล้ๆโดยไม่ลังเล ปักธูปบนแท่นบูชาด้วยความเคารพ และคุกเข่าก้มกราบสามครั้ง ถังต้าสี่ยืนอยู่ที่นั่นอย่างกระดากอายยิ่งกว่าเดิม เขาถูกเด็กสาวตำหนิต่อหน้าธารกำนัลโดยที่ไม่อาจตอบโต้
“ต้าสี่ เจ้าและครอบครัวได้รับการยกเว้นจากพิธีกรรมในปีนี้ เจ้ากลับไปเสียเถอะ”
ผู้อาวุโสคนหนึ่งประกาศโดยไม่เกรงกลัว หากถังต้าสี่มีไหวพริบมากกว่านี้ เขาคงไม่ต้องตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้
“ข้าไม่สนใจพิธีเซ่นไหว้บรรพบุรุษที่มีสตรีเป็นผู้นำอยู่แล้ว!”
ถังต้าสี่ตวาดและลากถังฝูออกไปด้วยความอับอาย
พิธีกรรมที่เหลือจบลงอย่างสมบูรณ์แบบภายใต้คำแนะนำของผู้นำตระกูล
“พี่ใหญ่ คำพูดของท่านช่างสร้างแรงบันดาลใจจริงๆ!”
ระหว่างทางกลับบ้าน ถังเฟิงมองไปยังถังฉีด้วยความชื่นชม
"ข้าแค่พูดไปตามความรู้สึกเท่านั้น น้องรอง น้องสาม น้องสี่ จำไว้นะ สถานะของสตรีในครอบครัวเป็นเครื่องกำหนดความสุข หวังว่าน้องชายของข้าจะไม่มีอคติเรื่องเพศเหมือนคนอื่น"
Comments
Post a Comment