sister ep226

 ตอนที่ 226: ปกป้องพี่ใหญ่

"คนโง่ไร้ประโยชน์พวกนั้นอาจพลาดท่าด้วยน้ำมือของเจ้า แต่วันนี้ เจ้าอยู่เพียงลำพัง..."

ดวงตาของกวนจื่อฉายแววเย็นชา

พวกเขาล้วนเป็นนักรบเดนตายซึ่งมีชะตากรรมคล้ายกัน

เวลานี้ อดีตสหายที่เคยฝ่าฟันความเป็นความตายมาด้วยกันมาต้องตายด้วยน้ำมือของเด็กสาวคนนี้ จึงกระตุ้นความรู้สึกคั่งแค้นในหมู่พวกเขาทันที

"พี่น้องข้า จู่โจมพร้อมกัน! ห้ามประมาทนางเด็ดขาด!"

กวนจื่อกล่าวจบก็ยกดาบยาวในมือขึ้น

"ฉีเอ๋อร์ รีบวิ่งไปที่บ้านเร็วเข้า ข้าจะรั้งพวกมันไว้!"

ในที่สุด ถังเฉวียนก็เอาชนะความกลัวภายในจิตใจ รีบวิ่งมาขวางหน้าถังฉีพร้อมมีดทำครัวในมือ

อย่างไรก็ตาม มือที่สั่นเทากลับทรยศต่อความกล้าหาญที่เขาแสดงออกมา

"ท่านอาสาม!"

ถังฉีไม่คาดคิดว่าชายผู้ใสซื่อคนนี้จะกล้าพุ่งตัวเข้ามา เผชิญหน้ากับคนร้ายพร้อมอาวุธสังหารมากมายถึงเพียงนี้

ความรู้สึกที่เคยไม่พอใจพลันอันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย

แม้ถังเฉวียนจะเป็นคนล่อลวงนางมาที่นี่ แต่เขาก็เป็นเพียงชาวบ้านธรรมดาธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น!

เมื่อต้องเผชิญกับทางเลือกเช่นนี้ ย่อมเป็นเรื่องที่ตัดสินใจได้ยาก

กล่าวได้เพียงว่า นางฉินและถังต้าสี่คงจุดธูปขอพรมาหลายภพหลายชาติ จึงได้บุตรชายกตัญญูรู้คุณแม้ต้องทำสิ่งที่อุกอาจมากมายก็ตาม

"หึ ใจกล้านักหรือ? ดี วันนี้พวกเจ้าจะได้ตายไปพร้อมกัน!"

นักรบเดนตายไม่คิดว่าชายบ้านนอกที่ดูขี้กลัวจะยืนหยัดอย่างกล้าหาญถึงเพียงนี้

พวกเขายกดาบขึ้น พร้อมจู่โจมอย่างรวดเร็ว! 

ขณะที่ถังฉีกำลังจะทำลายขวดในมือ ลูกธนูดอกหนึ่งก็พุ่งแหวกอากาศเข้ามา

*ฉึก* 

นักรบเดนตายที่พุ่งเข้ามาคนแรกถูกลูกธนูปักเข้าที่หน้าอกอย่างแม่นยำ

"ซุ่มโจมตี!"

นักรบเดนตายคนอื่นๆ ตื่นตัวและหยุดการโจมตีทันที

พวกเขากวาดตามองไปรอบๆด้วยสายตาคมปลาบ

เพียงไม่กี่อึดใจ จ้าวไป่จือและผู้ใต้บัญชาของเขาก็พุ่งเข้ามาจากด้านนอก ล้อมรอบนักรบเดนตายเหล่านั้นไว้

ถังอู่ก็เข้ามาพร้อมดาบคู่ใจ เดินอย่างมาดมั่นราวพยัคฆ์ที่พร้อมตะครุบเหยื่อ

"ใครก็ตามที่คิดจะทำร้ายลูกข้า ต้องข้ามศพข้าไปก่อน!"

"พี่รอง!"

ถังเฉวียนยังคงจับมีดทำครัวไว้แน่น รู้สึกโล่งใจเมื่อเห็นถังอู่

"อืม ที่นี่ข้าจัดการเอง เจ้าพาฉีเอ๋อร์ออกไปเถอะ ข้างนอกมีคนคอยคุ้มกันให้พวกเจ้าอยู่!"

ถังอู่โบกมือ ปกป้องทั้งสองคนที่อยู่ข้างหลัง

"คิดว่าจะหนีไปได้ง่ายๆอย่างนั้นหรือ? วันนี้ พวกเจ้าทุกคนไม่มีทางรอดชีวิตออกไปจากที่นี่!"

กวนจื่อยกดาบยาวขึ้น จ้องมองอย่างเย็นเยียบ

"พี่จ้าว อย่าลืมเก็บไว้สักคนด้วย!"

ถังฉีไม่รอช้า ด้วยเชื่อในความสามารถของจ้าวไป่จือ นางดึงแขนเสื้อของถังเฉวียนแล้วเดินออกไป

เห็นดังนั้น เหล่านักรบเดนตายจึงเชื่อว่า ถังเฉวียนเป็นคนที่ทำให้เป้าหมายไหวตัวทัน

"เราประเมินพวกเจ้าต่ำไปจริงๆ แต่ถ้าคิดว่ามีจำนวนมากกว่าแล้วจะเป็นฝ่ายชนะ พวกเจ้าคิดผิดแล้ว!"

กวนจื่อกัดฟันกรอดขณะมองดูเหยื่อทั้งสองจากไป

"เดี๋ยวพวกเจ้าก็รู้เอง"

น้ำเสียงของจ้าวไป่จือราบเรียบ ทว่านักรบเดนตายกลับสัมผัสได้ถึงจิตสังหารในแววตาของเขา

มีเพียงผู้ที่ต้องเผชิญการต่อสู้เฉียดเป็นเฉียดตายมานับครั้งไม่ถ้วนเท่านั้นจึงจะมีท่าทางเช่นนี้!

จ้าวไป่จือส่งสัญญาณให้ผู้ใต้บัญชา ทันใดนั้นพวกเขาก็พุ่งเข้าโจมตีนักรบเดนตายอย่างห้าวหาญ

ทันทีที่ถังฉีก้าวออกไปข้างนอก นางก็ได้ยินเสียงดาบปะทะกันดังลั่น

ด้านนอก คนของจ้าวไป่จือพาพวกเขากลับไปที่บ้าน

ถังเฉวียนนั่งลงบนเก้าอี้ รู้สึกผิดอย่างสุดซึ้งและไม่กล้าสบตาถังฉี

พี่น้องตระกูลถังก็นั่งอยู่ที่นั่น ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความกังวล

พวกเขาสาบานในใจว่าจะตั้งใจฝึกฝนวรยุทธ์ เพื่อปกป้องพี่สาวของพวกเขาให้มีชีวิตที่ปลอดภัย

ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นดังมาจากด้านนอก

"เสี้ยนจู่ ครอบครัวของถังเฉวียนที่ซ่อนตัวอยู่ในโถงบรรพชนปลอดภัยแล้วขอรับ เช่นเดียวกับครอบครัวของถังฝู"

เมื่อได้ยินดังนั้น ถังเฉวียนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ถังฉีทราบว่าคนของจ้าวไป่จือจะจัดการเรื่องนี้โดยไม่ต้องเอ่ยปากถาม

"ฉีเอ๋อร์ ข้า... ข้ามันคนใจบาปแท้ๆ!"

"ท่านอาสาม ข้าไม่ตำหนิท่านหรอก พักผ่อนที่นี่ก่อนเถอะ เรื่องครอบครัวท่านไม่ต้องกังวล"

เมื่อได้ยินวาจาของถังฉี ถังเฉวียนยิ่งรู้สึกละอายใจ

เขาถึงกับตบหน้าตัวเองดังฉาด รู้สึกเสียใจที่ตนอ่อนแอถึงเพียงนี้

พี่น้องตระกูลถังรีบพุ่งตัวมาห้ามปรามเขาทันที

ถังฉีหันไปบอกองครักษ์ ด้วยกังวลในความปลอดภัยของจ้าวไป่จือและถังอู่

"กลับไปที่บ้านตระกูลเก่าเพื่อช่วยพี่จ้าวเถอะ เวลานี้เราปลอดภัยแล้ว"

ถังอู่วางกับดักมากมายในบ้าน นักรบเดนตายไม่สามารถบุกเข้ามาได้ในทันทีทันใดแน่นอน

"เสี้ยนจู่ หน้าที่ของข้าคือปกป้องคุ้มครองพวกท่าน ท่านอย่าได้กังวล นายน้อยจะไม่ได้รับอันตรายใดๆ"

องครักษ์กล่าวด้วยความเคารพ ทำให้ความกังวลของถังฉีคลายลงเล็กน้อย

…..........................................

หลังจากผ่านไปสักพัก จ้าวไป่จือและถังอู่ก็เดินเข้ามาพร้อมคราบเลือดที่เปรอะเปื้อน

"ท่านพ่อ พี่จ้าว!"

ถังฉีและน้องชายรีบวิ่งมาหาด้วยความกังวล

เมื่อเห็นใบหน้าร้อนใจของพวกเขา สายตาคมปลาบของจ้าวไป่จือก็อ่อนลงหลายส่วน

"ฉีฉี ข้าปลอดภัยดี"

จ้าวไป่จือลูบศีรษะของหญิงสาว ดวงตาเต็มไปด้วยความรักใคร่

ถังฉีไม่ได้สังเกตเลยว่าท่าทางของเขากับนางดูใกล้ชิดกันเพียงใด

"ฉีเอ๋อร์ คราบเลือดนี้เป็นของพวกนักรบเดนตาย เราทั้งคู่ไม่ได้รับบาดเจ็บ"

ถังอู่กล่าว สีหน้าเคร่งขรึมของเขาดูอ่อนลงเช่นกัน

"พวกนักรบเดนตายถูกกำจัดหมดแล้ว แต่มีคนหนึ่งที่ 'บังเอิญ' หลบหนีไปได้ คนของข้ากำลังไล่ตามเขาอยู่"

จ้าวไป่จือทราบว่าถังฉีกังวลเรื่องอะไร

ถังฉีพยักหน้ารับ เข้าใจในความหมายของเขา ตราบใดที่ไม่ทราบตัวผู้บงการ นางก็ไม่อาจอยู่อย่างสงบสุขได้

นางไม่เข้าใจว่าเหตุใดถึงมีคนส่งนักรบเดนตายมาลอบสังหารนาง

"พี่รอง ข้า..."

ถังเฉวียนคุกเข่าต่อหน้าถังอู่

"ข้ามันเลวยิ่งกว่าเดรัจฉาน ทำให้ฉีเอ๋อร์ตกอยู่ในอันตราย"

"เฉวียนจือ เจ้าไม่มีทางเลือก ข้าไม่ตำหนิเจ้า แต่คงต้องขอให้เจ้าช่วยปิดปากเงียบ เราจะสะสางเรื่องนี้กันเอง"

ถังเฉวียนพยักหน้าซ้ำๆรับคำกล่าวของถังอู่

"เอาละ ไปหาพวกถังฝูกับท่านแม่ที่โถงบรรพชนเถอะ"

ถังอู่ยังรู้สึกไม่วางใจนัก เมื่อได้ยินดังนั้น ถังเฉวียนก็ลุกขึ้นและวิ่งออกไป

"ท่านพ่อ พี่จ้าว ข้าจะไปเตรียมน้ำร้อนให้พวกท่านอาบ"

เห็นเสื้อผ้าที่เปื้อนเลือด ถังฉีก็มุ่งหน้าไปที่ห้องครัว

"พี่ใหญ่ ข้าจะไปช่วย!"

ถังเฟิงเดินตามไปอย่างรวดเร็ว กลิ่นคาวเลือดทำให้เขารู้สึกคลื่นไส้

ถังซานมองดูบิดาและจ้าวไป่จือด้วยสีหน้าจริงจัง

"ท่านพ่อ ครั้งหน้าพาข้าไปด้วย! ข้าอยากปกป้องพี่ใหญ่"

ความมุ่งมั่นของถังซานถูกจุดประกาย เขาต้องการต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับบิดาและปกป้องถังฉี

"ได้เลย!"

ถังอู่พยักหน้า ยอมรับความจริงจังของบุตรชาย

"ในฐานะพี่ชายคนโต เจ้าต้องเป็นแบบอย่างให้กับน้องชายของเจ้า! ครั้งนี้พ่อพลาดเอง ครั้งหน้าเจ้าค่อยมาด้วยกัน"

ถังอู่ตบไหล่ถังซาน ตัดสินใจว่าจะฝึกเขาอย่างสุดความสามารถ

…..........................................

หลังจากอาบน้ำเสร็จแล้ว พวกเขาก็นั่งพักผ่อนในห้องโถงด้วยความรู้สึกสดชื่น

ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากข้างนอก ฟังจากเสียงที่ดังระรัวแล้ว เป็นจำนวนคนที่เยอะทีเดียว

ถังอู่และจ้าวไป่จือตื่นตัวทันที แม้แต่พี่น้องตระกูลถังก็ชักมีดสั้นออกมา

"ฉีเอ๋อร๋! อู่จือ!"

 

--- จบตอน ---